من گــمانمـــ ایـن اســـتـ ـ
روزےشــاید بیـاید کــــﮧخـــــدا
لحــظ ــﮧ هـا را بشــوید لبــ ـ رود شـادے
کــﮧ زمـــان که پشـ ـت دیـوار سکوتــــ
در پــس تنهـاۓ شــب
مـحو کــند با رازے
منـــــ ـ گمانـــم این اســـت
که شایـــد روزے
آسمـــان تیره ے شــب آّبے
دیـده ها نورانــــــے
و دل ها خالے شــود
از هر غـــمــــے...هر دردے...و هر آهـــے
من گمـــانم ایـن استــ ـ
روزے شایــد دیگــر
کودکــے نباشد بے مــادر
عاشــــــقــے نباشد بے معشـــوق
و فریادے نباشـد خامـــــوشـ ـ ـ
منـــ دلــم میخواهـد
روزے غـــم ها پـرواز کنــند
و آســـمان شـهر خاطــرات مـ ـن
نفســـے بکشد از سـر آزادے
دلــــے نشکنـد به رســ ـم جداۓ
و ســـکوتـــ ـ فریــادے بزند
به وســعت تــــمامـــ ـ سکــوت هاے پــر از دردے
که دلــــــــم تنــها با آهـــے
بیرونشـــان داد...
منــــــــــــ ـ دلــم میــخواهد
غمـــــ ـ شادی شــود
سیـــاهی سپید شــود
و رنگ عشــــــق ســرخ شود
سرخ رنگ دنیـاے مـــن بے او
سرخ رنگ دل مـــن با او
سرخ رنگ چشماے مــــــــن بے او...
بـــگذار قلـــم را کنار گذارمـــ و راحــت فریـاد بزنـــم
مـــــــن دلــــم میخواهـــد...
آه واے یادمــــــــ رفــته بود
من دلمــــــ ـ خیــــــــــــــــلی چیـزها میـخواهـد

نوشته شده توسط Raha در جمعه
1391/01/25 ساعت 1:3 قبل از ظهر |
لینک ثابت |